Reticulum Latinum

[LLHL] Blesamius, ii

[RSL] 
   subs. m.  ETYM Blesamus.  [FREQ minima 7^indicia 0,42^/d.c.m. in 68-44 Cic] uocabulum scriptis litterariis argumentando aptum, usibus mediis, semper prosa; saec. I aec. tantum apparet.

operum	argumentalis	6	0,83
	narratiua	1	0,19
diachronica	I aec.	7	2,5
diaphasica	media	7	0,51
diastratica	litteraria	7	0,51
modus	prosa	7	0,48

   ¶ uiri Gallograeci nomen, regis Deiotari legatus — nombre de varón galogriego, embajador del rey Deyotaro, Blesamio [HYPER NOMEN uir] 45 Cic Deiot 41. Corpora sua pro salute regum suorum hi legati tibi regii tradunt, Hieras et Blesamius et Antigonus. → Schol Cic Clun Deiot 2. Deiotarus enim, trahens apud Caesarem suspicionem quod ob dolorem amissi regni alieno animo esset affectus, purgandi sui gratia legatos miserat Romam Hieram et Blesamium et Artigonum, quibus seruum suum Fidippum medicum adiunxerat: quem a pedibus legatorum criminans regem Castor nepos idemque accusator abduxit.