[RSL]
subs. m. FORMA Blēsamus. ETYM Blaesus2. DLAT Blesamius.
¶ cognomen fortasse Celticum — cognomen quizás celta Blésamo [HYPER NOMEN cognomen] Inscr Hd 28077 Romae. Blesamus plumbarius. Carm Epigr CLE 1254.1. Blesamus hoc Nouius requiem sortitus in aeuom.