[LLHL] bucellum, i

[RSL] 
   subs. n.  FORMA būcellum   ETYM bucina, a falsae terminationis -ina in -elluTLFI mutatione, quod ueri simile est quia  būcĭna quoque bŭcīna a terminationis  -īnusEM contaminatione inuenitur.  DROM fr. busel > buse 'tubus', et docta a bucinaTLFI.  Restitutio sine testimoniis.
   ¶ bucina minuta — trompeta pequeña [HYPER instrumentum musicum militare]