[RSL] subs. f. ETYMcausari. [FREQ humilis 53indicia3,2/d.c.m.160 Gell] uocabulum scriptis technicis ad medicinam pertinentibus aptum; necnon textis litterariis exponendo narrando argumentando aptis inuenitur, semper prosa, usibus mediis doctis; inde a saec. II ec. apparet; primis usibus cum excusatio conflixit.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
9
1,2
exponens
29
10
narratiua
15
3,1
diachronica
I-II ec.
1
0,26
III-V ec.
52
5,5
diaphasica
docta
6
2,9
media
47
3,4
diastratica
litteraria
25
1,8
technica
28
10
modus
prosa
53
3,6
¶agen. obi.excusatio uel causa a eo, qui munera sua declinat, testata — excusa o pretexto [HYPERcausab] 160 Gell 20.30. ne causatio ista aegri corporis perpetuam uacationem daret fidem detractantibus. 390 Amm 18.6.5. principis scripta suscepimus iubentia omni causatione posthabita reuerti Mesopotamiam. → Cod Theod 13.5.24. ne qua causatio uectigalium nomine relinquatur. b (a causarib) MED corporis infirmitas — indisposición o dolencia [HYPERinfirmitasDOM passio] 400 Cass Fel 21. Si uero in renibus uel in uesica fuerit ulcerationis causatio, diafysalidon trociscum dabis. 380-430 Pallad 1.4.2. Si fauces bibentium purae sunt, si saluo capite in pulmonibus ac thorace aut nulla est aut rara causatio.