[RSL] subs. m. FORMAf. cirra, ae Gloss 2.364.39.; 5.596.29. cirrus, cirritus, cirritudo. ETYMincerta Isid Orig 11.1.30. comas Graeci caimos a secando nominant, unde et χείρειν tondere. Inde et cirri uocantur. DLATcirratus, bicerres?; Cirrus. DROMit. cerro; esp., port. cerro, cat. cerre 'cannabis fasciculus'; cerro 'collis siue altitudo terrae'. [FREQ humilis 28indicia1,7/d.c.m. 37 Varro] uocabulum scriptis technicis ad historiam naturalem et ueterinariam artem pertinentibus aptum; necnon litterariis, praecipue satiricis sine copia, omnibus usibus, et prosa et uersu; saec. I aec. apparet, semel tantum, postea indicia augentur.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
3
0,45
exponens
20
5,2
narratiua
2
0,37
satirica
4
21
diachronica
I aec.
1
0,35
I-II ec.
12
3,1
III-V ec.
16
1,8
diaphasica
docta
2
0,96
media
24
1,8
quotidiana
3
5,2
diastratica
litteraria
10
0,75
technica
19
6,9
modus
prosa
24
1,6
uersu
5
2,6
¶a1capillorum fasciculus siue spira — mechón o rizo del pelo [HYPERcincinnus] 37 Varro Frg Non 94. Ambraciae primum capillum puerilem demtum, item cirros, ad Apollinem ponere solent. 80-85 Mart Epigr 10.83.6. capilli uento moti caput ... nudum cirris grandibus hinc et inde cingunt. 350-400 Vind Gyn rec M.1. Cincinnus qui et cirrus est reuolutus capillus et reflexus. → Ps Dosith Brux 403a. cirrus malos. Gloss 2.364.40. μαλλὸς παιδίου καὶ ἀθλητοῦ. 2.364.39. cirra uillus μαλλός. 5.654.9. cirri capilli non incisi. 5.640.3. cirros capitis crinem. 5.353.62. cirris crinibus. athletarum capillos crispos praecipue designauit — sobre todo, designó los rizos de los atletas 121 Suet Nero 45.2. Statuae Neronis a uertice cirrus appositus est cum inscriptione Graeca. → Gloss 2.364.40. Romani Germanorum flauis cirris obstipuerunt — los rizos dorados de los germanos crearon escuela 100-128 Iuv 13.165. caerula quis stupuit Germani ... flauam caesariem et madido torquentem cornua cirro? 207 Tert Virg uel 10.2. Debebunt ... aliqua sibi insignia defendere ... cirros Germanorum. → Isid Orig 19.23.7. Nonnullae gentes ... aliqua sibi propria quasi insignia uindicant: ut uidemus cirros Germanorum. Gloss 5.653.40. cirro crispo capillo. (→Iuv 13.165.) (→cirratus1a) cum tonsura coniunctum est, Romanis cirros cum gloriis uanitatibusque fortasse aequantibus — aparece en contextos relacionados con la tonsura religiosa, quizás porque se identificaba el cuidado del cabello con la vanidad 37 Varro Frg Non 94. 370-405 Prud Psych 1.184. turritum tortis caput adcumularat in altum crinibus, extructos augeret ut addita cirros congeries celsumque apicem frons ardua ferret. 390 Amm 22.11.13. Diodorus exanimatus est quod dum aedificandae praeesset ecclesiae, cirros puerorum licentius detondebat, id quoque ad deorum cultum existimans pertinere. Veg Mulom 1.46.35. Nonnulli Armeniorum more cirros aliquos in tonsura ipsa per ordinem derelinquunt. → Schol Pers 1.29. cirri ... dicuntur capilli et cirrati crines habent in honorem Veneris, quos statuto tempore praemetebant. Ps Dosith Brux 394a. scollos cirrus. Gloss 3.349.23. σκόλλος 'tonsura'. pl. a2inde tunicae fimbriam uillosam designauit — designó los flecos de una túnica [HYPER fimbriab] 30-50 Phaedr 2.5.13. ex alte cinctis unus atriensibus, cui tunica ab umeris linteo Pelusio erat destricta, cirris dependentibus. 419 Aug Quaest hept 2.114. Tunicam uero cum corymbis honestius putarunt latini interpretes dici, quam si dicerent cum cirris, qui bene dispositi ornamento esse uestibus solent. b1 ZOO lolliginum sepiarumque pedes breuiores — tentáculos más cortos de sepias y calamares 79 Plin Nat 9.83. ex his longissimi et asperi, quibus ad ora admouent cibos et in fluctu se uelut ancoris stabiliunt, cetera cirri, quibus uenantur. item mollium lanigines — y las barbas de los moluscos 80-85 Mart Epigr 7.20.7. Nec erubescit ... ostreorum rapere liuidos cirros. b2 ICT auis apex — cresta o copete de las aves [HYPERornamentum auis] 79 Plin Nat 11.121. uolucrum apices stymphalidi cirro, phasianae corniculis. 11.122. cristam natura ... fulicarum generi dedit, cirros pico quoque Martio et grui Balearicae. b3 BOT plantarum uilli — vellosidades de las plantas [HYPERcapillamentuma] 79 Plin Nat 26.36. Ephedra folio nullo cirris numerosa, qui sint iunci geniculati. 26.58. Polypodi radix acetabulis cauernosa ceu polyporum cirri. 27.25. Androsaces herba est alba, amara, sine foliis, folliculos in cirris habens et in his semen. 400 Ps Theod Prisc Add. Cirros porrorum. c1at equorum capilli, praecipue pedibus, sic nominabantur — pero eran nombrados así especialmente los pelos del caballo, tanto los de las patas, denominados cernejas [HYPERcapillus] 390 Veg Mulom 1.56.34. Nunquam ... de articulis equorum resecandi sunt cirri. Naturale enim ornamentum pedum natura ipsa in illis constituit. 3.1.2. Bases ... ab acrocolefio ... a gamba usque ad cirros tibiales II. c2et crines — como la propia crin [HYPERcapillusSIM→iuba1] 390 Veg Mulom 3.1.2. Iumentis longitudo ... cirro frontis ad nares habet pedem ... a cirro ubi desinit ceruix usque ad mercurium continentur taliculi viii. Cirrus. cognomen — cognomenCirro [HYPER NOMENcognomen] Inscr Hd 14565 Minturnis in Regio I. Dis Manibus Cantinianus uixit annis numero XIII diebus XV Cirrus pater fecit. 101-200 41523 Celtianis in Numidia. Sittia Cirrus ... hic sita est. Cil 8.2231 in Numidia. Aelius Cirrus.