[RSL]
uerb. tr. FORMA de coaceruare ambigitur Heges 1.25.1. ETYM cum, acerbare. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.]
¶ in peius mutare — acibarar o amargar [HYPER exacerbarec SIM →acerbare] 330-430 Heges 1.25.1. Antigonus ... inuidiae magis quam doloris partes exsequebatur, ut Hyrcanum et Antipatrum incubare alienis, quae sibi et fratribus suis per scelus erepta forent, questu grauissimo coacerbaret. → Gloss 2.267.22. δεινοποιῶ. 2.399.19. παροτρίνω.