[RSL] adu. FORMAcomp. concinnius. ETYMconcinnus. [FREQ minima 9indicia0,5/d.c.m. 201 Plaut] uocabulum scriptis litterariis narrando argumentando exponendo, necnon dramaticis, aptum; usibus mediis, semel quotidianis; et prosa et uersu; technicis quandoque inuenitur ad rhetoricam pertinentibus; inde ab initiis apparet.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
3
0,42
dramatica
1
2,2
exponens
1
0,34
narratiua
4
0,74
diachronica
III-II aec.
1
2,5
I aec.
4
1,4
I-II ec.
2
0,52
III-V ec.
3
0,32
diaphasica
media
8
0,58
quotidiana
1
1,74
diastratica
litteraria
7
0,5
technica
2
0,72
modus
prosa
6
0,48
uersu
2
1
¶aeleganter et perite — con elegancia, apropiadamente o adecuadamente [RELblandeb, composite, eleganter, lepide, perite, rotunde] 201 Plaut Epid 222. uenefica uestita, aurata, ornata ut lepide, ut concinne, ut noue. 86-82 Rhet Her 4.51.64. seruolus non inurbanus satis strenue et concinne conparat. 120-160 Fronto Ant Pio 8. Aquae de sipunculis concinnius saliunt quam de imbribus. Non R.1. Rutunde positum eleganter, concinne uel collecte. bpraesertim de loquendo, cum acumine — especialmente, cuando se trataba de hablar, hábil o ingeniosamente [REL→acuteb] 80 Cic S Rosc 49. Hunc ... rogare coepit blande et concinne scilicet. 55 Cic De orat 2.280. acute atque concinne. 45-44 Cic Nat deor 2.69. concinne ... Timaeus, qui cum in historia dixisset qua nocte natus Alexander esset eadem Dianae Ephesiae templum deflagrauisse, adiunxit minime id esse mirandum, quod Diana quom in partu Olympiadis adesse uoluisset afuisset domo. ORAT uel de scite concinnanda oratione — o en referencia a la correcta y pensada construcción del discurso 55 Cic De orat 2.81. concinne distributa, sed tamen ... non perite. 368-386 Auson Epist Pontio Paulino 4. Haec tu quam perite et concinne, quam modulate et dulciter ... enuntiasti. → Varro Ling 6.57. Concinne loqui dictum a concinnere [concinere Scaligero], ubi inter se conueniunt partes ita ut inter se condeant aliud alii. Gloss 5.11.19. composite.