[RSL] uerb. intr. FORMA crōcitare; croccitare. ETYM crocire. [FREQ minima 2indicia 0,13/d.c.m.] ¶ edere uocem coruus — graznar el cuervo [HYPER edere uoces aues SIM →crocire] 121 Suet Prata 161. Est ... coruorum crocitare. 392 Hier hom Orig in Luc prol.p248. cum a sinistro oscinem coruum audiam crocitantem. → Isid Diff 1.607. coruus crocitat. Anth 762.28. crocitat coruus.