Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] crocire

[RSL] 
uerb. intr.. FORMA crōcire; crocire non apparet sed per crocitus et crocitare reuertitur; croccire, gracare, grocire, groccire; cracare, crocare, croccare, croccire, crochire cod. Non 1.213. Plautus in Aulularia: uoce groccibat sua. Gloss Löwe 250. ETYM *cr-, ad uerba cornix, coruus et crepare pertinens; κρώξειν. DLAT crocitare, crocitus. [FREQ minima 2indicia 0,13/d.c.m.]
¶ edere uocem coruus — graznar el cuervo [HYPER edere uoces aues SIM coracinare, crocitare, gluttireb2] 254-184 Plaut Aul 625. coruos ... uoce croccibat sua. 125 Apul Socr pr.4.43. coruus ut se uocalem probaret ... groccire adortus praedae, quam ore gestabat, inductricem conpotiuit.

Ad portam Latinam ...