[RSL]
uerb. intr.. FORMA crōcire; crocire non apparet sed per crocitus et crocitare reuertitur; croccire, gracare, grocire, groccire; cracare, crocare, croccare, croccire, crochire cod. Non 1.213. Plautus in Aulularia: uoce groccibat sua. Gloss Löwe 250. ETYM *cr-, ad uerba cornix, coruus et crepare pertinens; κρώξειν. DLAT crocitare, crocitus. [FREQ minima 2indicia 0,13/d.c.m.]
¶ edere uocem coruus — graznar el cuervo [HYPER edere uoces aues SIM coracinare, crocitare, gluttireb2] 254-184 Plaut Aul 625. coruos ... uoce croccibat sua. 125 Apul Socr pr.4.43. coruus ut se uocalem probaret ... groccire adortus praedae, quam ore gestabat, inductricem conpotiuit.