[RSL] subs. f. FORMA cūpa; cuppa Dig 32.93.4.; copa Gloss 5.584.1. copa uas uinarium, quod uulgo per u et per duo pp proferunt cuppam, sed melius per o et per unum p dicunt copam.; m. cupus Isid Orig 20.6.7. cupos et cupas a capiendo, id est accipiendo, aquas uel uinum uocatas. ETYMincertum utrum a κάπη proueniat an a κύπη, id quippe a κάπω, quasi capere 'qui alicui inesse potest' Caldera de Castro, María del Pilar (1978): “Una sepultura de 'cupa' hallada en Mérida”, Habis, nº 9, pp. 455-464. DLAT cuparius, cupula, cupella, cuppa. DROM1esp., cat. cuba, fr. cuve, it. cupo; 2 cŭppa1 > esp. copa, copo, acopar, cubilete; eusk. kopor > esp. porrón; fr. coupe, gobelet, it. coppa, port. copa Gloss 5.584.1. Copa: uas uinarium, quod uulgo per u et per duo pp proferunt cuppam, sed melius per o et per unum p profertur copa. [FREQ humilis 23indicia1,8/d.c.m. 55 Cic] uocabulum scriptis litterariis satiricis, necnon exponendo narrando argumentando aptis, saepe prosa, omnibus usibus praesertim quotidianis; at technicis ad agri culturam et historiam naturalem pertinentibus quoque inuenitur.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
5
1
exponens
9
4,5
narratiua
6
1,2
satirica
2
10
diachronica
I aec.
5
1,8
I-II ec.
5
1,3
III-V ec.
13
2
diaphasica
docta
2
0,5
media
21
1,8
quotidiana
1
5,7
diastratica
litteraria
14
1,3
technica
9
3,7
modus
prosa
20
1,7
uersu
3
1,7
¶auas uinarium seu frumentarium — recipiente para vino o grano: tonel, barril, cuba o tinaja [HYPERuas uinariumDOM MIL ut pontes seu nauigia melius fluitarent] 45-43 Varro Men 116. cupas uinarias sirpare noli. 55 Cic Pis 67. panis et uinum a propola atque de cupa. 70 Frontin Strat 3.14.3. Hirtius Mutinensibus obsessis ab Antonio salem, quo maxime indigebant, cupis conditum per amnem Scultennam intromisit. 380-430 Pallad 1.6.2. Ferrarii, lignarii, doliorum cuparumque factores necessario habendi sunt, ne a labore solemni rusticos causa desiderandae urbis auertat. → Dig 19.2.31. si separatim tabulis aut heronibus aut in alia cupa clusum uniuscuiusque triticum fuisset. 32.93.4.uasa uinaria, id est cuppae et dolia, quae in cella defixa sunt. Gloss 2.119.15. βοῦττις μεγάλη, ἥν τινες γαυλὸν καλοῦσιν. (γαυλός 'uas satis grande capulando aptum'). 5.584.1. copa uas uinarium. uas satis grande erat — se trataba de un recipiente de grandes dimensiones 79 Plin Nat 23.63. uini faecibus tanta uis est, ut descendentes in cupas enecet. quod abiegnum malebatur — preferentemente de madera de pino 79 Plin Nat 16.42. materies, quae abieti pulcherrima, piceae ad fissiles scandulas cupasque et pauca alia secamenta. cuius tabulae metallicis orbibus firmatae erant — estaba hecho de tablas reforzadas con aros metálicos 60 Petron 60.3. circulus ingens, de cupa uidelicet grandi excussus, demittitur. b ARQ aedificii funerarii genus mediam cupam in longum iacentem admonens, quod ipsam fossam operiebat et humilium gentium erat proprium; et in Hispania praesertim reperta sunt. Duo genera praebebat: cupa structilis, caementicia fabrica constructum; seu cupa solida, uno saxo constans1 — tipo de tumba parecida a medio tonel tumbado, que cubría el enterramiento mismo, y era propia de gente humilde; se han encontrado sobre todo en Hispania. Podía ser de dos tipos: cupa structilis, construida en mampostería; o cupa solida, formada de una sola pieza de piedra1 [HYPERaedificium funerariumSIMcupulab] Inscr Cil 22.14.1255 Tarracone in Hispania. Marco Iunio Celso vi uirali honoribus functo et coponi de picaria a fonte hic in cupa requiescit. Grüter p825.1. In hac cupa mater et filius positi sunt. !1 Conesa Sánchez, Elena (2011): “La necrópolis romana de la Via Sepulcralis. Plaza de la Villa de Madrid de Barcelona”. ArqueoUCA nº 1, págs. 85-91.