[RSL] uerb. tr. FORMA dēbūcinare; dibucinare cod. ETYM de, bucinare. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.] ¶ clamore magno tubisque nuntiare — anunciar a bombo y platillo, publicar al son de las trompetas [HYPER nuntiare] 207 Tert Virg uel 13. Si ut ipsi deo, tam idoneus est ad conspicienda, quaeque in occulto fiunt, quam iustus ad remuneranda, quae soli sibi fiunt; denique praecipit, nihil debucinemus eorum, quae apud illum mercedem merebuntur, nec ea ab hominibus compensemus.