[RSL] subs. m. FORMA dēpeculatus. ETYM depeculari. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.] praeuaricatio uel se pecuniis publicis illicite locupletandi actio — malversación o enriquecimiento indebido con dinero público [HYPER furtum SIM →peculatus] 201 Plaut Epid 520. perdam potius quam sinam me impune irrisum esse, habitum depeculatui. → Paul Fest 75.11. depeculatus a pecore dicitur. Qui enim populum fraudat, peculatus poena tenetur.