[RSL] subs. m. pl. FORMA Duellōnarii; Bellonarius, Bellonaris Not Tir 81.77. ETYM Bellona (Duellona). [FREQ minima 2indicia 0,13/d.c.m.] ¶ uir Bellonae, i. e. Cybeli deae, sacerdos — sacerdote de Belona, diosa identificada con la Gran Madre o Cibele [HYPER sacerdos SIM →Gallib] 250 Comm Instr 1.17.6. Vidistis saepe Duellonarios, quali fragore Luxurias ineunt, dum furias fingere quaerunt. 400 Vind Hum 2. Bellonarii, antequam corpori suo ferrum inmergant, diu multumque caput rotare non cessant, ut, commuto cerebro uexatisque sensibus, dolor his minuatur. Inscr 79 Hd 54660 Mogontiaci in Germ Sup. quomodo galli bellonarii magali sibi sanguinem feruentem fundunt. → Porph Hor in Sat 2.3.222. Bellonarii ... lacertos umerosque concidunt.