Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] duracinum, i

[RSL] 
subs. n. FORMA dūracinum. ETYM duracinus. [FREQ minima ?indicium ?/d.c.m.]
¶ a saec. I ec. apparuit, quod uocabulum Persici fructus uarietatem carnis densitate commendatam designabat — apareció en el s. I ec. y designó el durazno o melocotón [HYPER Persicum DOM eius caro ossi adhaeret adhaerere, detrahere] 79 Plin Nat 15.109. nullus suci color Persicis, cum praesertim duracina suco abundent. 395-415 Marcell 97. Ossa de persicis etiam duracinis franges et nucleos eorum colliges et siccabis in umbra. → Gloss 2.282.42. δωρασινον (= δωρακινον) duracinum. 3.530.31. melodorakinon duracinum. 5.567.61. Duracinum malum persicum dicitur quod pomum eius referat.
id pomum, osse detracto, uarie conseruabatur aut sole siccabatur —aeste fruto, una vez retirado el hueso, se conservaba de diversas maneras o se secaba al sol, obteniendo lo que en castellano se denomina orejón 380-430 Pallad 12.7.8. Duracina seruantur condita muria et oxymelle uel detractis ossibus ficorum more in sole siccantur ac pendent. 12.7.8. Item saepe uidi detractis ossibus duracina melle condiri et saporis esse iucundi.
item medicinales usus praebebant, quia uentrem continebant —atambién tenían usos medicinales, por su valor astringente 420 Cael Aur Acut 2.206. demus aliquid pomorum, ut pira duracina et cetera, quae stringere ualent.

Ad portam Latinam ...