[RSL] subs. f., m. pl. ETYM exacerbare. [FREQ minima 4indicia 0,25/d.c.m.] ¶ CHRISii qui dei iram suscitant diuinis mandatis omissis — los que suscitan la ira divina porque no cumplen los mandamientos divinos [REL →inoboediens] 382 Hier Esd I 6.15. et quoniam patres nostri exacerbantes erant, peccauerunt in Dominum Israhel.