[LLHL] exacerbatus, a, um

[RSL] 
   adi.  ETYM exacerbare.  [FREQ minima 10indicia 0,6/d.c.m.] uocabulum scriptis litterariis argumentando exponendo narrando idoneum, usibus mediis, semper prosa; inde a saec. I aec. inuenitur, in fine Antiquitatis usitatius. 

Variatio		indicia	p/d.c.m. subc.
operum	argumentalis	3	0,42
	exponens	1	0,34
	narratiua	6	1,1
diachronica	I aec.	2	0,71
	I-II ec.	4	1
	III-V ec.	4	0,42
diaphasica	media	10	0,72
diastratica	litteraria	10	0,73
modus	prosa	10	0,68

   ¶ iratus — irritado, enfadado o colérico [SIM  →iratus] 29-9 Liv 8.33.3. magister equitum ..., cum omnes adfirmarent infestius Papirium exarsurum, agitatum contentione ipsa exacerbatumque. 121 Suet Tiber 62.1. Auxit intenditque saeuitiam exacerbatus indicio de morte filii sui Drusi. 350 Iustinus 10.2.5. Hinc exacerbatus iuuenis in iurgia primo patris erupit.