Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] exacutus, a, um

[RSL] 
adi. FORMA exacūtus. ETYM exacuere. [FREQ minima 6indicia 0,36/d.c.m. 79 Plin Nat] uocabulum scriptis technicis ad historiam naturalem pertinentibus aptum, quandoquidem litterariis narrando aptis, usibus mediis, tantum prosa; inde a saec. I ec. apparet usque in Antiquitatis finem.
Variatioindiciap/d.c.m. subc.
operumexponens51,7
narratiua10,19
diachronicaI-II ec.51,2
III-V ec.10,11
diaphasicamedia60,42
diastraticalitteraria10,08
technica51,8
modusprosa60,42
   ¶ a satis acutus — bastante agudo o cortante [REL  →acutus1a1] 79 Plin Nat 17.115. praesectam findi iubet per medullam, in eam surculos exacutos ... addi, medullas iungi. 29.141. tertium genus et odoris taedio inuisum, exacuta clune. 
b significatiue satis subtilis — bastante sutil o perspicaz [REL →argutusb] 384 Hier Epist 34.4. ἡκόνεος νοῦ, quod nos dicere possumus, exacuti sensus.

Ad portam Latinam ...