Reticulum Latinum

[LLHL] GARR-

     Stirps Lexica.  FORMA gar- Prob App 182. garrulus non garulus.  ETYM PIt. *gārje/o-?^DeVaan PIe. *ǵ(e)g2r-ie/o- 'edere fortiter uoces'?^DeVaan; ut elementum gutturale ideoque linguae inarticulatae proximum, sicut ei puerorum animaliumue, cum guttur coniunctum est Isid Orig 11.1.58. a gutture ... garrire dicimus.  [FREQ 231^indicia 14^/d.c.m. 254-184 Plaut] uocabulum scriptis litterariis omne genus praecipue satirico lyrico dramatico, item titulis lapidariis, aptum; omnibus usibus praecipue quotidianis doctisque, uersu comparatiue abundans; scripta technica, quae uaria sunt, sensus nouos non adiciunt; inde ab initio apparet usu per totam antiquitatem perseuerante, lexica inuentione quae etiam propria nomina complectitur; est igitur, etiam cum eius frequentia in scriptis moderata sit, uocabulum in omnes Romani populi ambitus diffusum; populus is qui uocabulum quodam animalium sono perspicuum statim semantizauit ut describeret loquacitatem uel infinitam garrulitatem, hilarem et aliquantulum malitiosam.

Variatio		indicia	p^{/d.c.m. subc.}
operum	argumentalis	77	11
	dramatica	15	34
	exponens	25	8,4
	lyrica	18	63
	narratiua	59	11
	satirica	37	193
diachronica	III-II aec.	10	25
	I aec.	30	11
	I-II ec.	78	20
	III-V ec.	113	12
diaphasica	docta	49	23
	media	149	11
	quotidiana	33	57
diastratica	litteraria	217	16
	technica	14	5,1
modus	prosa	143	10
	uersu	88	45

   ¶ PARADIGMA SIGNIFICATIUUM. uocabulum cum uerbis ad linguam et eius receptionem pertinentibus associatum, ut uox, uerbum, sermo, dicere, narrare, auris; uel cum eius inuentionibus, ut fabula, nugae; cum eis ad feminam pertinentibus, ut uxor, socrus; cum senibus, ut anus, senex; cum pueris denique, ut puella, puer (^→garrulitas^b, ^→garrulus^1b7); cum auium nominibus, ut hirundo, perdix; cum hominibus ualde loquacibus, ut philosophus; uel cum rebus ad ius pertinentibus, ut ius, lex; item cum adi. ad infinitae loquacitatis uacuitatem pertinentibus, ut uanus; uel ad audientis taedium, ut odiosus; uel cum uocabulis per usum conexis, ut loquacitas uerbositas facundia (^→garrulitas^b) — se relacionó con palabras del mundo de la lengua y su recepción, como uox, uerbum, sermo, dicere, narrare, auris; o sus creaciones, como fabula, nugae; con las referentes a la mujer, como uxor o socrus; a los ancianos, como anus, senex; o a los niños, como puella, puer; con nombres de aves, como hirundo, perdix; con los referidos a personas especialmente parlanchinas, como philosophus; o los relacionados con el mundo del derecho, como ius, lex; con adj. que indicaban la vaciedad de quien habla sin parar, como uanus; y el cansancio que producían en el oyente, como odiosus; o con aquellas muy cercanas por el uso, como loquacitas, uerbositas, facundia. 
   STIRPS LEXICA. 
   GARR- > garrire > aggarrire, congarrire, intergarrire; garrium (> auigarrium); Garricus, Garrius, garriosus; garritus, garro; garrulus¹ (> garrulare, garrule, garrulitas, Garrula, Garrulus²)