[RSL] uerb. intr. FORMA gruĕre; grunire Pol Silv. grus grunit. ETYM grus. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.] ¶ edere uocem grus — chillar la grulla [HYPER edere uoces aues] 121 Suet Prata 161. gruum est gruere. → Paul Fest 97.m. gruere dicuntur grues. Anth 762.23. Grus gruit in gronnis.