[RSL] subs. n. pl. ETYM *ἱεροκορακικά, fortasse hieroceryx siue hierocorax. ¶ ambigitur utrum corui uestimenta, habitum aut insignia fortasse designaret, quibus ad Mithraicam gradu Coracico initiationem ambiens indueretur istius auis uolatum ad deum imitans1 (→coruusi); an etiam significare posset huius gradus initiationis festiuitates uel earum sacerdotes, qui hierocoraces uel hieroceryces nominabantur — es posible que designara unos ropajes, disfraz o atributos de cuervo, con que se cubriría el aspirante a la iniciación mitraica en el grado llamado Corax en su simulación de vuelo hacia la divinidad1 (→coruusi); si bien puede designar festivales relacionados con este grado de iniciación o con sus sacerdotes, denominados hierocoraces o hieroceryces2 [HYPER uestis] Inscr 376 Cil 6.751b. tradidit hierocoracica ... filio suo ... anno tricensimo acceptionis suae. ! 1 G. Durand (2004): Las estructuras antropológicas del imaginario: introducción a la arquetipología general. Apud A. Fernández Fernández (2014): «La ἴυγξ mediadora: ornitología, magia amorosa, mitología y teología caldaico-neoplatórica», en Estudios griegos e indoeuropeos, UCM 2015, 25, págs. 223-271. 2 DuCange 4.207a. Hierocoracica, in ueteri inscriptione apud Reinesium pag. 303.2. Sacra Mithriaca, quorum participes Hierocoracas uocabant. Et quidem coruum Mithrae peculiari religione dicatum fuisse notum est.