[LLHL] ictinus, i

[RSL] 
   subs. m.  FORMA ictīnus; Ictinos; catinus, cotinus, ittinus cod.  ETYM Ἰκτῖνος, ἰκτῖνος 'miluus'.  [FREQ minima 4indicia 0,26/d.c.m.] 
   ¶ Ictinus.  Graecus architectus qui Parthenonem Eleusinisque initiationis aulam siue Telesterion struxerat eoque maxime notus — el arquitecto griego Ictino [HYPER NOMEN architectus] 30-22 Vitr 7.pr.12. edidit uolumen ... de aede Mineruae, dorice quae est Athenis in arce, Ictinos. 16. Eleusine Cereris et Proserpinae cellam inmani magnitudine Ictinos dorico more sine exterioribus columnis ad laxamentum usus sacrificiorum pertexit. 
   id admirandum est, quod Ictinus noctuam (→noctuad) in Parthenonis parietibus pinxisse dicebatur, adeo ueram ut omnes aues adtraheretur acieque necaretur; qua fabula architecti nomen cum subst. Graeco ἰκτῖνος, quod Romani miluum dicebant, fortasse assimilatum est 350-385 Auson Idyll 10.309. in arce Mineruae Ictinus, magico cui noctua perlita fuco allicit omne genus uolucres perimitque tuendo. 
   ...
   a quare ictinus cum miluo certe assimilatus est [HYPER accipitera SIM →miluusa] → Hier Epist 106.64. quod in Hebraeo dicitur asida, Symmachus ἰκτῖνα ... miluum interpretatus est. Ps Dosith Frg Par. miluus ... ὁ ἰκτῖνος. Brux 397b. ittinus miluus. Gloss 2.129.35. miluus ἰκτῖνος. 
   b (Pteromylaeus bouinus) idem ac piscis uolaticus a Plin Nat 9.43. miluus nominatus fortasse fuit — milano de mar o pez milano [HYPER piscis SIM →miluusb] 79 Plin Nat 32.149. peculiaris maris ictinus.