[RSL] subs. m. FORMA inbellis. ETYM in, bellum. DLATimbellia. DROMesp. imbele. [FREQ media 188indicia14/d.c.m. 44 Cic] uocabulum scriptis litterariis praeter dramaticos omne genus aptum, praecipue exponendo (historiae), minore numero lyricis argumentatiuisque; uox est litteraria sed omnino non docta.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
23
4,6
exponens
23
8,4
lyrica
10
43
narratiua
126
25
satirica
6
31
diachronica
I aec.
45
16
I-II ec.
98
25
III-V ec.
45
6,7
diaphasica
docta
87
41
media
99
8,9
quotidiana
2
4,7
diastratica
litteraria
167
15
technica
21
8,2
modus
prosa
118
10
uersu
70
39
¶aad id quod bello alienum uel inhabile est, i. e. qui pacem amat uel reses, pertinens — ajeno o impropio para la guerra, tranquilo, pacífico [REL →quietus DOM aetas, femina, turba, annus; spatium temporis sine bello] 40 Sall Iug 20.2. Ipse acer, bellicosus; at is quem petebat quietus, inbellis, placido ingenio, opportunus iniuriae, metuens magis quam metuendus. 39-9 Liv 10.1.4. ne prorsus imbellem agerent annum, parua expeditio in Umbria facta est. 50 Curt 3.10.10. irent, et inbellibus feminis aurum uiri eriperent. 210-213 Tert Anim 31.4. Pythagoran uero tam residem et inbellem, ut proelia tunc Graeciae uitans Italiae maluerit quietem geometriae et astrologiae et musicae deuotus. 417-418 Oros Hist 1.4.2. Scythicamque barbariem, adhuc tunc inbellem et innocentem ... uires suas nosse, et ... sanguinem hominum bibere. bad id quod timidum pauidumque est pertinens — pusilánime, apocado, débil o cobarde [REL →timidus] 40 Sall Iug 67.2. iuxta boni malique, strenui et inbelles inulti obtruncari. 98 Tac Agr 15.3. In proelio fortiorem esse qui spoliet: nunc ab ignauis plerumque et imbellibus eripi domos, abstrahi liberos. 360 Victor Caes 40.20. pauidus et imbellis atque in desidiam foede pronus.