[RSL]
subs. m. ETYM increpare. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.]
¶ is qui obiurgat uel increpat - reprochador [HYPER iudexa] 407 Aug In euang Ioh 35.5. Non erat dominus increpator ser doctor. → Schol Hor Ars 174. Castigator increpator. Gloss 2.312. ἐπιτιμητής obtrectator increpator.