[RSL]
uerb. intr. FORMA infrendēre; infrendĕre Tert Apol 12.6. ETYM in, frendere. DLAT infrens. [FREQ humilis 18indicia 1,1/d.c.m. 29-19 Verg] uocabulum scriptis litterariis narrando (uerso heroico) proprium, usibus praecipue doctis; saec. I aec. apparet, magis saec. I. ec. usitatur.
| Variatio | | indicia | p/d.c.m. subc. |
| operum | argumentalis | 2 | 0,28 |
| narratiua | 16 | 2,9 |
| diachronica | I aec. | 3 | 1,1 |
| I-II ec. | 10 | 2,6 |
| III-V ec. | 5 | 0,53 |
| diaphasica | docta | 3 | 0,22 |
| media | 15 | 7,2 |
| diastratica | litteraria | 18 | 1,3 |
| modus | prosa | 6 | 0,41 |
| uersu | 12 | 6,2 |
¶ a dentibus frendere uel concrepare quia iratus sis uel infortunatus — entrechocar o rechinar los dientes debido a un estado de ánimo alterado, tanto por la desgracia [SIM →frendereb1] 29-19 Verg Aen 3.664. luminis effossi fluidum lauit inde cruorem dentibus infrendens gemitu. 92 Sil 2.688. murmure anhelo infrendens.
praecipue ob iram comminationesue — como, sobre todo, por la ira y el enfado, entre amenazas [DOM dens] 29-19 Verg Aen 8.230. huc ora ferebat et illuc, dentibus infrendens ... feruidus ira. 80-90 Stat Theb 2.477. trepidum linquit Calydonius heros concilium infrendens, ipsi ceu regna negentur. 9.446. sic ait infrendens. 5.663. Oeneius heros ... infrendens. 197 Tert Apol 12.6. O impiae uoces, o sacrilega conuicia! Infrendite, inspumate! 208-212 Tert Coron 1.2. singuli designare et ludere eminus, infrendere comminus. 390 Amm 16.12.15. stridore dentium infrendentes ... in hostem se duci iam conspicuum exorabant. → Schol Stat Theb 5.663. infrendens ... est dentes dentibus quatere. Lact Theb 9.446. Infrendens minaciter dentibus sonitum dans. infrendere enim est proprie dentes irascendo quatere. Serv Aen 8.230. dentibus infrendens proprie 'infrendens' est inter se conprimens dentes. Gloss 4.90.10. dentibus stridens. 2.307.22. ἐπιβριμῶμαι. 4.249.4. infrendimus stridimus. 4.93.36. infrendere saeuire uel minari. 2.83.5. infrendens ἐνβρενθυόμενος. 4.446.41. fremens (Verg Aen 8.230). 5.211.21. sonum faciens.
b absolute uel per dat. ira correptus clamare — gritar airadamente o enfadado [HYPER clamarea] 80-90 Stat Theb 8.579. Tydea ... infrendentem aliis aliosque sequentem ausus erat. 390 Amm . plebs ... uocibus horrendis infrendens Georgium petit. → Lact Theb 5.663. infrendere est dentes dentibus quatere. ut uergilius: 'dentibus infrendens'.