[RSL] uerb. tr. FORMA inglutire. ETYM in, gluttire. DROM cat. englutir > esp. englutir, fr. engloutir, it. inghiottire, rum. ingitì. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.] ¶ MED gluttire — ingerir o tragar [HYPER gluttirea TROP degluttire] 400 Cass Fel 44.13. Costum ieiunis masticandum dabis, ut ipsum humorem inglutiant. → Agroec Gramm 81. ingluuies uentris ... ab inglutiendo dictum. Isid Orig 4.9. Catapotia, eo quod modicum potetur, seu inglutiatur.