[RSL] subs. f. ETYM intueor; ab ἔμφασις 'id quod uisum reddit' fortasse compulsum (→b). [FREQ minima 8indicia 0,48/d.c.m. 300 Iren] ¶ a initio intellectualis comprehensio immaterialis rei per indicia fuit — significó primero la comprensión mental de un hecho inmaterial a través de indicios, la intuición 300 Iren 2.6.1. inuisibile ... dei cum sit potens, magnam mentis intuitionem et sensibilitatem omnibus praestat potentissimae et omnipotentis eminentiae. 403-404 Rufin Apol Orig 2. mens nostra ..., cum ad incorporea nititur atque eorum intuitionem rimatur. b antea materiali ambitu rei speciem designauerat — probablemente, con anterioridad había ya indicado, en un ámbito material, la visión de un objeto [HYPER spectaculuma SIM luxc] 403-404 Rufin Orig in Gen 1.7. quanto quis in loca altiora conscenderit et ortus solis ... intuitione fuerit contemplatus. c specialiter perceptio fuit in superficie polita, siue haec speculum esset siue alia aeque refringens — un tipo especial consistía en la percepción del reflejo producido en una superficie pulida, fuera esta un espejo u otra igualmente refractante 380-420 Calch Tim 257. Docet ... illam uisus rationem, quae intuitio dicitur, intra speculum uel stagnorum profundum simulacris resultantibus. id phaenomenon praua intuitio quoque appellatum est — este fenómeno fue llamado también praua intuitio 380-420 Calch Tim 241. Indicat porro causam prauae intuitionis fore in radii fragmine in speculi simulacro commentum tale. quod non aliud ac similitudo ad ἔμφασις referens fuit — y no fue más que la equivalencia latina del griego ἔμφασις 380-420 Calch Tim 239. aiunt geometrae uidere nos uel tuitione, quam phasin uocant, uel intuitione, quam emphasin appellant, uel detuitione, quam paraphasin nominant.