[RSL] adi. FORMA mīluinus. ETYMmiluus. [FREQ minima 0indicia0,6/d.c.m. 201 Plaut] uocabulum scriptis litterariis omne genus praeter satiricum lyricumque aptum, usibus pro rata parte praecipue quotidianis, necnon mediis; et prosa et uersu; et technicis inuenitur ad uaria pertinentibus; inde ab initiis apparet.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
1
0,14
dramatica
2
4,5
exponens
3
1
narratiua
4
0,74
diachronica
III-II aec.
2
5
I aec.
1
0,36
I-II ec.
4
1
III-V ec.
3
0,32
diaphasica
media
7
0,51
quotidiana
3
1,1
diastratica
litteraria
7
0,51
technica
3
1,1
modus
prosa
8
0,55
uersu
2
1
¶ad miluum pertinens — relacionado con el milano [REL→PECULIARE ANIMALIS] siue forma — sea por la forma 191 Plaut Pseud 852. An tu inuenire postulas quemquam coquom nisi miluinis aut aquilinis ungulis? siue rapacitate — por su esencia rapaz 60-54 Cic Ad Q Freddo 1.2 .6. «quid ... ad C. Fabium nescio quem ... renuntiari tibi Licinium plagiarium cum suo pullo miluino tributa exigere?» 60 Petron 42.7. Sed mulier quae mulier miluinum genus. 125 Apul Met 6.27. Nec tamen astutulae anus miluinos oculos effugere potui. siue colore — por el color 79 Plin Nat 37.167. Hieracitis alternat tota miluinis nigrisque ueluti plumis. siue ipsius corporis partium seu uiribus ad medicinam pertinentibus — o por las propiedades medicinales de sus órganos o partes 395-415 Marcell 36.37. urtica trita cum sanguine miluino aut palumborum permixta atque ex eo pedes inliti efficaciter sanantur.