[RSL] subs. f. ETYMoccare; uulgaris < occaecare Cic Cato 51. Non 1.301. Serenus occatio occaecatio est. Isid Orig 17.2.4. dicta occatio quasi obcaecatio, quod operiat semina. [FREQ minima 10indicia0,6/d.c.m.45-44 Cic] uocabulum scriptis technicis exponendo (agri cultura) proprium, immo agricolarum uox propria erat; scriptis litterariis paululum uel minimum apparet, argumentado aptis; usibus semper mediis, semper prosa; inde a saec. I aec. inuenitur, in fine antiquitatis declinat.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
2
0,28
exponens
8
2,7
diachronica
I aec.
1
0,36
I-II ec.
5
1,3
III-V ec.
4
0,42
diaphasica
media
10
0,72
diastratica
litteraria
2
0,15
technica
8
2,9
modus
prosa
10
0,69
¶ AGR apuluerationis genus quo glaebae effringebantur, comminuebantur uel puluerabantur — desterronamiento o pulverización de los terrones o la gleba en el surco [HYPERopus agricolaeDOMinstrumenta cratis, ligo, raster; plantae uinea] 45-44 Cic Cato 51. terra sparsum ... occaecatum cohibet, ex quo occatio, quae hoc efficit, nominata est. 60 Colum 11.2.60. puluerationem ... quam uocant rustici occationem, cum omnis gleba in uineis refringitur et soluitur in puluerem. 79 Plin Nat 18.180. Aratione per trauersum iterata occatio sequitur, ubi res poscit, crate uel rastro. 380-430 Pallad 9.1. mense Augusto locis frigidissimis occatio uinearum est. → Isid Orig 17.2.1. cultura agri cinis, aratio, intermissio, incensio, stipularum, stercoratio, occatio, runcatio. 17.2.4. Occatio est cum rustici satione facta bubus dimissis grandes glebas caedunt ac ligonibus frangunt. Gloss 2.432.42. σκαφετός. bquia sementes primo iaciebantur postea occabatur, uocabulum hoc sicut terrae operimentum intellegebatur — puesto que las semillas primero se plantaban y luego eran tapadas por el desterronamiento, esta palabra acabó por ser entendida como un recubrimiento con tierra [HYPERopus agricolaeANTablaqueatio] 378-380 Ambr Hex 3.8.54. Suscipit ... granum tritici putris gleba, et sparsum cohibet occatio.