[RSL]
uerb. intr. FORMA peracescĕre. ETYM per, acescere. [FREQ minima 2indicia 0,12/d.c.m.]
¶ pati, exasperari uel indignari — sufrir, irritarse o indignarse [HYPER exacerbarea] 254-184 Plaut Aul 468. ita mihi pectus peracuit. 201 Plaut Bacch 1099. hoc est quo cor peracescit; hoc est demum quod percrucior.