[LLHL] proamitinus, i

[RSL] 
   subs. m. saepe pl.  FORMA quamuis ut m. inuenitur, et f. includit.  ETYM proamita. 
   ¶ proamitae, i. e. aui soror, filii seu filiae — hijos o hijas de la proamita o hermana del bisabuelo [HYPER cognatusa] → Isid Orig 9.6.28.stemma. Propatruelis, proamitinus. proamitinorum filii ... nepotes ... pronepotes.