[LLHL] proamita, ae

[RSL] 
   subs. f.  ETYM pro, amita.  DLAT proamitinus. 
   ¶ amita patruelis auiae uel aui, siue proaui soror — tía paterna del abuelo y de la abuela, o hermana del bisabuelo [HYPER cognatusa SIM amita maior] → Dig 38.10.17. Quinto gradu ... ex transuerso est ... proamita (id est proaui ... soror). 38.10.3.pr6. Sexto gradu sunt ... proamitae. Isid Orig 9.6.25. Amitae meae auia mihi proamita est. Gloss 4.380.10. soror proaui.