Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] quiritatus, us

[RSL] 
   subs. m.  FORMA quirītatus.  ETYM quiritare.  [FREQ minima 3indicia 0,18/d.c.m.] 
   ¶ a clamatio ciuium Romanorum — clamor de los ciudadanos romanos [HYPER clamorb] 32 Val Max 6.2.8. uidi eodem habitu et quiritatu praetorium uirum Perpennam saeuitiam tuam execrantem. 9.2.1. misericordiam inplorantes obtruncari iussit. quarum lamentabiles quiritatus trepidae ciuitatis aures receperunt. 
   b clamor gemibilis — griterío acompañado de gemidos [HYPER clamorb] 96-113 Plin Epist 6.20.14. Audires ululatus feminarum, infantum quiritatus, clamores uirorum. 

.

Ad portam Latinam ...