[RSL] subs. m. FORMA quirītatus. ETYM quiritare. [FREQ minima 3indicia 0,18/d.c.m.] ¶ a clamatio ciuium Romanorum — clamor de los ciudadanos romanos [HYPER clamorb] 32 Val Max 6.2.8. uidi eodem habitu et quiritatu praetorium uirum Perpennam saeuitiam tuam execrantem. 9.2.1. misericordiam inplorantes obtruncari iussit. quarum lamentabiles quiritatus trepidae ciuitatis aures receperunt. b clamor gemibilis — griterío acompañado de gemidos [HYPER clamorb] 96-113 Plin Epist 6.20.14. Audires ululatus feminarum, infantum quiritatus, clamores uirorum.
.