[RSL] subs. m. FORMA spīrarchēs. ETYM spirah, σπειράρχης. ¶ a militaris manus dux — jefe de una partida o grupo militar [HYPER dux] Inscr 235 Cil 3.870. Germanus spirarchaes incertum. b chori dux — jefe o director de un coro [HYPER dux SIM →dux musicus] Inscr Cil 6.2251. Pontius Daducus spirarches liberis patris stibadium restituit loco suo.