[RSL] uerb. intr., dep. FORMAdep. stabulari. ETYMstabulum. DROMport. strabar, strabo 'fimum', it. stabbiare, stabbio. [FREQ humilis 34indicia2,5/d.c.m. 37 Varro] uocabulum scriptis technicis praecipue ad agri culturam et medicinam pertinentibus aptum; necnon litterariis argumentando narrandoque aptis inuenitur, magis uersu quam prosa; omnibus usibus praesertim quotidianis doctisque; inde a saec. I aec. apparet.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
3
0,6
exponens
14
4,9
narratiua
16
3,3
diachronica
I aec.
6
2,7
I-II ec.
15
3,9
III-V ec.
12
1,7
diaphasica
docta
10
4,7
media
23
2,1
quotidiana
10
4,7
diastratica
litteraria
21
1,2
technica
13
4,8
modus
prosa
23
1,9
uersu
11
5,9
¶stabulis hospitari seu armenta seu uillatica animalia seu omne genus animalia — estar estabulado el ganado, resguardarse los animales de granja o los animales en general, en el establo o en sus refugios particulares: caballeriza, cuadra o corral [HYPERhospitari] 37 Varro Rus 2.9. Cibum capere consuescunt interdiu, ubi pascuntur, uesperi, ubi stabulantur. 29-19 Verg Aen 6.286. Centauri in foribus stabulant Scyllaeque biformes. 60 Colum 8.16.8. Optime saxosum mare nominis sui pisces nutrit, qui scilicet, quod in petris stabulentur, saxatiles dicti sunt. 125 Apul Met 3.26.4. ad equum illum uectorem meum probissimum in stabulum concedo, ubi alium etiam ... asinum stabulantem inueni. 353-431 Paul Nol Carm 27.125. bonus dominus ... inualidis niti uirtutis ad arcem congrua sanctorum dedit interualla dierum ... et eos uel fimbria sanet, qui non extorres penitus regione salutis intra perpetuae stabulant praesepia uitae.