[RSL] subs. m. FORMAstabularia, aef. ambigitur de Colum 6.23.3. ETYMstabulum. DLATstabularius1. [FREQ minima 1indicia0,68/d.c.m. 125 Apul] uocabulum scriptis litterariis narrando exponendoque aptum, usibus mediis, semper prosa; inde a saec. II ec. apparet (nisi stabularii apud Columelam pro certo putes) usque ad Antiquitatis finem.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
exponens
2
0,41
narratiua
9
1,9
diachronica
I-II ec.
3
0,78
III-V ec.
8
1,1
diaphasica
media
11
1
diastratica
litteraria
11
1
modus
prosa
11
0,93
¶is qui hospitio praepositus est, hospitis equos etiam curans — posadero o ventero, que también se ocupa del cuidado de los caballos del viajero [HYPERpraepositusDOMhospitum bonorum praes furtum; aliis muneribus ad uiatores pertinentibus coniunctum caupo, nauta; quasi fornix caupo, balneator] 125 Apul Met 1.17.8. Sumo sarcinulam et pretio mansionis stabulario persoluto capessimus uiam. 395 Ambr Obit Theod 42. Bona stabularia, quae maluit aestimari stercora, ut Christum lucrifaceret. 398 Hier c. Lucif 10.35. inponens illum in iumentum suum duxit in stabulum et ... altera die protulit duos denarios et dedit stabulario et ait curam illius habe. → Dig 4.9.5pr. caupo mercedem accipit ut uiatores manere in caupona patiatur, stabularius ut permittat iumenta apud eum stabulari: et tamen custodiae nomine tenentur. Gloss 2.577.15. diuersorianus stabularius hospitiarius. 3.201.38. pandocheis. 3.69.15. πανδοχεύς 'caupo'.