[RSL]
subs. n. FORMA stīpamen. ETYM stipare. [FREQ minima 2indicia 0,12/d.c.m. in 330-430 Ps Heges]
¶ hominum affluentia seu celebratio — afluencia [HYPER coetus] 330-430 Ps Heges 5.3.1. studia plebis, quae ferebatur latronum armis premi et factionum stipamine circumueniri.