Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] Volturcius, ii

[RSL] 
subs. m. ETYM uultur. [FREQ humilis 17indicia 1/d.c.m. 63 Cic] uocabulum scriptis litterariis narrando (historiae) argumentando (oratoriae) proprium, usibus mediis, semper prosa; inde a saec. I aec. inuenitur usque ad II ec.
Variatioindiciap/d.c.m. subc.
operumargumentalis60,93
narratiua112
diachronicaI aec. 165,7
I-II ec.10,26
diaphasicamedia171,3
diastraticalitteraria171,3
modusprosa171,2
   ¶ uiri nomen Catilinae coniuncti — Volturcio, hombre cercano a Catilina [HYPER NOMEN uir] 63 Cic Catil 3.4. eodemque itinere cum litteris mandatisque ad Catilinam esse missos, comitemque iis adiunctum esse T. Volturcium. 42-41 Sall Catil 44.3. Lentulus cum iis T. Volturcium quendam Crotoniensem mittit. 117-180 Flor Epit 2.12. Et isset ultra Alpes furor, nisi altera proditione Volturci praetoris litterae tenerentur. 

Ad portam Latinam ...