perire, periisse, peritum

     [perf. -iuisse] uerb. intr.  
     a uitam finire - desaparecer, morir o ser destruido [TROP abolere, animam impendere, cadereb, circumciderec, congemerea2, decedereb, defungid, deiectare, delerea, →delereb, destruere, diruere, →dissoluerec, euanescere, euertereb, →exspirarec, exstinguere, imminuereb, ingemereb, interire, →languescere, macerareb, →mori, obire, obsolescere, →occidere, pensitarec, profundereb, retexerea, senescere, succumbere ANT nasci] 
     b summo discrimine esse - estar en una situación desesperada