[LLHL]
[f. acina, ae; n. pl. acina, orum; dem. acillus, i] subs. m.
a1 fructus rotundus, plerumque paruus, carnosus, seminibus interioribus, ut baca uel racemi granum, praecipue uua — fruto redondeado, habitualmente de pequeño tamaño, carnoso y con pepitas o semillas en su interior, la baya o grano de un racimo, especialmente de uva [HYPER frux HOL racemus HYP botrus, oliuab, uuaa MER →operimentum acinorum]
a3 uuae uinaceum, quod est fructus pars acerbissima — hollejo de la uva, que es la parte más ácida del fruto [HYPER operimentum acinorum SIM →uinaceum]
a4 baca uel fructus plantarum aliarum quam uitis — baya o fruto de plantas distintas de la vid [HYPER origo SIM →semena]
b2 causa uel origo — causa u origen [HYPER causaa SIM →origo]