Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[RSL] sonus, i

     subs. m. 
id quod auditus accipit — sonido [HYP accentusb, bombus, bucinaria, canor, →cantusb, clangorb1, →classicuma, concrepatio, crepitaculumf, crepitusa, crepor, crusma, fragor, fremitus, frendora, murmur, plaususa,b, sonor, strepitus, stridor, tonusb, →uoxa SIM →sonitus]
edere sonos insecta. — emitir sus sonidos los insectos [HYPER sonare TROP bombilare, fritinnireb]

Ad portam Latinam ...