[RSL] subs. m. FORMA aquilio Gloss 2.20.35.; Aquilonice? Inscr Hd 23248 Romae. Boreas, Circius, ... Solanus, Aquilonice. dmaior prima littera ad deum pertinens scribitur. ETYM aquilus; sed ab aqua Isid Orig 13.11.12. Aquilo dictus eo quod aquas stringat et nubes dissipet.; siue ab aquila Paul Fest 20. Aquilo uentus a uehementissimo uolatu ad instar aquilae appellatur. DLATaquilentanus, aquilonalis, Aquilonianus, aquilonigena, aquilonius1. DROMcast. aquilón 'septentrionalis uentus', cat. aguiló, port. aguião. [FREQ media 607indicia39/d.c.m. 235 Naev] uocabulum, si numerum uideas, scriptis litterariis omne genus, narrando argumentando praecipue, aptum; magis prosa quam uersu, usibus omne genus praecipue mediis; pro rata parte tamen usibus doctis uersuque praeualet; technicis pro rata parte abundantibus, ad historiam naturalem, agri culturam et astronomiam pertinentibus inuenitur; ab origine apparet, paulatim usque ad saec. I ec. crescit, inde constans ad finem Antiquitatis permanet.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
146
22
dramatica
5
11
exponens
185
62
lyrica
20
71
narratiua
242
45
satirica
9
47
diachronica
III-II aec.
3
7,5
I aec.
66
24
I-II ec.
164
42
III-V ec.
374
42
diaphasica
docta
92
44
media
510
37
quotidiana
4
8,7
diastratica
litteraria
465
36
technica
142
51
modus
prosa
482
35
uersu
125
64
¶a1septentrionalis uenti nomen fuit — fue el nombre del viento del norte, el aquilón [HYPERuentusSIMaparctias, boreasa, dexter2, septentriob] 235 Naev Trag 16. Aquilo Orestem in portum fer foras. Gloss 4.19.37. uentus. uentorum regioni lexicae insertum, ad austrum uel alios uentos australes oppositum est — dentro del campo semántico de los vientos, estuvo desde siempre opuesto a auster 'austro, viento del sur', o a otros vientos sureños 200-100 Turpil Com 21. Antehac si flabat aquilo aut aster, inopia tum erat piscati. 180-103 Lucil 16.527. Rex Cotus ille duo hos uentos, austrum atque aquilonem nouisse aiebat solos. 23 Hor Carm 1.3.13. africum decertantem aquilonibus. 2-8 Ov Met 5.285. uicto ... aquilonibus austro. 50 Sen Nat 5.18.2. pluuias in Italiam auster impellit, aquilo in Africam reicit. 79 Plin Nat 18.335. contrarius aquilo africo flat. magis tamen uentus fuisse inter septentrionem et subsolanum flare — parece no obstante que debía ser un viento específico del noreste 30-22 Vitr 2.6.5. inter septentrionem et solanum aquilo. 79 Plin Nat 2.119. inter septentrionem et exortum solstitialem aquilo, aparctias et boreas dicti. 125 Apul Mund 13. caurus ... aduersus aquiloni. 160 Gell 2.22.11. Hi sunt igitur tres uenti orientales: aquilo, uolturnus, eurus. 280-320 Cet Fav 2.3. inter septentrionem et subsolanum aquilonem. septentrionalium uentorum exemplar fuit, quare alii topici uenti a septentrione prouenientes sub hoc comprehendebantur — siendo el viento del norte en sentido general, había otros vientos que caían bajo el contenido semántico de aquilo, vientos locales que también soplaban de norte a sur [HYP etesiae, ornithiae, prodromus ] 70 Lucr 6.730. etesia flabra aquilonum nubila. 79 Plin Nat 2.123. huius exortum diebus viii ferme aquilones antecedunt, quos prodromos appellant. ... post biduum autem exortus iidem aquilones constantius perflant diebus xl. quos etesias appellant. 125 Apul Mund 12. ueris ornithiae uenti appellantur, aquilonum genus ex aere prosati. → Schol Lucan B 9.423. Hi aquilones existimantur causam prestare inundationis Nili. Isid Orig 13.11.15. Etesiae autem flabra aquilonis sunt. a2a septentrione proueniens, uentus erat frigidus uiolentusque, multis scriptis uim suam celebrantibus — por venir del norte, era viento frío y violento, y aparece en todo tipo de descripciones en que prima su violencia 90 Cic Arat 34.14. horrisonis aquilonis tangitur alis. 9-12 Ov Trist 3.10.17. tanta ... uis est aquilonis, ut altas aequet humo turres tectaque rapta ferat. 386 Avien Orb terr 676. Ida procellosis agitans aquilonibus ornos. 405 Prud Ham 1.239. Frangunt umbriferos aquilonum proelia lucos. → Adnot Lucan Suppl 4.767. Turbine Aquilone. quare cum adi. gelidus uel gelatus coniungebatur — por lo cual se le relacionó especialmente con los adj. gelidus, gelatus 170-86 Acc Trag 567. Aquilonis stridor gelidas molitur niues. 90 Cic Arat 34.97. sunt inter partes gelidas aquilone locatae. 5 Ov Fast 4.643. siccus erat gelidis aquilonibus annus. 79 Plin Nat 4.88. gelidis ... aquilonis conceptaculis. 80-85 Mart Epigr 5.9.3. Centum me tetigere manus aquilone gelatae: non habui febrem, Symmache, nunc habeo. 348-405 Prud C Symm 2.1.977. Post zephyros gelidi glacies aquilonis inurit. horrifer, 45-44 Cic Nat deor 2.111. horriferis aquilonis tangitur auris. 14 Germ 23. polon ... pars celsa sub horrifero aquilone. 386 Avien Arat 96. Hic Notus, horriferis aquilonibus illa rigescunt. saeuus, 45-43 Varro Men 226.1. Aquilo saeuus. 30-15 Prop 3.7.71. tu, saeue aquilo, numquam mea uela uidebis. 386 Avien Arat 1669. saeuus Riphaeis aquilo crepitabit ab oris. 405 Prud Apoth 1.658. saeuis aquilonibus. frigidus, 37-29 Verg Georg 2.404. seras posuit cum uinea frondes frigidus et siluis aquilo decussit honorem. 60 Colum 11.2.88. XII Kal. Dec. aquilo frigidus et pluuia. 200 Vet Lat Sirach 43.22. frigidus uentus aquilo flabit et gelabit cristallus ab aqua. hibernus 29-19 Verg Aen 4.310. quin etiam hiberno moliri sidere classem et mediis properas aquilonibus ire per altum, crudelis? 79 Plin Nat 2.125. aquilonis hiberni multumque aestiuo illi dissimilis. cum regionibus uel plagis frigidis geluque plenis coniunctum quoque fuit — de igual manera, fue calificado mediante las denominaciones de regiones con clima frío y helado 30-15 Prop 2.5.11. non ita Carpathiae uariant aquilonibus undae. 30 Hor Epod 13.3. siluae Threicio aquilone sonant. 23 Ov Epist 11.13. Noto Zephyroque et Sithonio aquiloni. 62-65 Lucan 5.603. Scythici ... rabies aquilonis. 63-65 Sen Ag 479. Strymonius altas aquilo contorquet niues. 390 Amm 22.8.61. quicquid ... pontici sinus aquilone caeditur et pruinis ... perstringitur gelu. ad equorum rapiditatem uimque expingendam usitatum fuit —también fue utilizado para indicar la velocidad y la furia de los caballos 180 Hyg Fab 84.2. Oenomaus equos aquilone uelociores habuit. CHRIS item uerborum torrentem Iudaeorum dei — o el torrente de voz del dios judío 200 Vet Lat Sirach 43.18. uox tonitrui eius exprobrauit terram tempestas aquilonis. a3cum hieme etiam coniunctum fuit, immo hiemalia phaenomena, inter quos aeris siccitas exstabat — asimismo, aparece en abundante relación con el invierno y sus fenómenos característicos, entre ellos la sequedad del aire [DOM bruma, glacies, hiems, niuosus, nix, siccus] 34-30 Hor Sat 2.6.25. siue aquilo radit terras seu bruma niualem interiore diem gyro trahit. 29-19 Verg Aen 3.285. glacialis hiems aquilonibus asperat undas. 8-9 Ov Ib 201. tristis hiems aquilonis inhorruit alis. 62-65 Lucan 4.50. pigro bruma gelu siccisque aquilonibus haerens. 63-65 Sen Her O 778. qua niuosi patitur Aquilonis minas. 80-85 Mart Epigr 1.49.20. cum December canus et bruma impotens aquilone rauco mugiet. 92 Sil 17.489. glaciem ... aquilonibus actam. 180 Hyg Astr 1.6.3. sol ... hiemem efficit his qui ad aquilonem spectant. 380-400 Gaudent Serm 968a. tempus ... quo maxima hiemis asperitas aquilone flante uiolentius incumbebat. 390 Amm 23.6.76. His propinquant Parthi siti sub aquilone colentes niuales terras et pruinosas. 394-404 Claud Get 60. Gaetulas aquilo glacie constringat harenas. → Schol Bern Ecl 2.261. Aquiloni hieme arare. Serv Aen 4.310. Mediis aquilonibus media hieme, ut per aquilones hiemem significet. peculiaria ei erant uiolentorum flatuum flagra, fetandi pecora potentes ut mares generarent, quae potentia ipsis uentis imputabatur — era característico el azote de sus soplos racheados, capaces incluso de fecundar el ganado con vástagos masculinos, poder atribuido al soplo de vida propio de los vientos [DOM flatus, flabra, flamina] 70 Lucr 5.689. flatus aquilonis et austri distinet. 60 Colum 11.2.24. Non. Mart. Equus mane oritur, flatus aquilonis. 79 Plin Nat 8.189. aquilonis flatu mares concipi dicunt, austri feminas. 92 Sil 12.7. Riphaea rigent aquilonis flamina. 386 Avien Arat 201. Draco ... stridit flabris aquilonis. ita ut ad frigora pertineret — hasta el punto de aplicarse directamente al tiempo frío 45-44 Cic Nat deor 2.26. aquilonibus reliquisque frigoribus. 37-29 Verg Georg 2.113. amant aquilonem et frigora taxi. 368-386 Auson Epist 24.90. adspirent tenues frigus subtile aquilones. caelum limpidum frigidumque quoque designabat — también señalaba el anticiclón frío y de cielo despejado 2-8 Ov Met 5.285. desierant imbres, uictoque aquilonibus austro fusca repurgato fugiebant nubila caelo. 394-404 Claud Epith 185. clarescunt puris aquilonibus Alpes. 386 Avien Arat 989. Axe sereniferi descendit Sol aquilonis. → Pomp 311. aquilo uentus ab hac ratione dictus est, quod aquam non facit, serenitatem enim facit, e contrario. Philarg Verg Georg 1.460. Claro aquilone serenefico, quia est et nubilus, sicut fere omnes uenti. Adnot Lucan Suppl 9.423. Serenis aquilone, qui apud nos serenus, ibi autem est pluuialis. 1.389. Aquilo dicitur, quia dissipat nubes sicut aquila uolucres. quare siccus dicebatur — así, era calificado de siccus 9-12 Ov Trist 3.10.53. aequato siccis aquilonibus Histro. 30 Cels 2.1.15. si sicca aestas aquilones habuit. 2.1.16. Sin autem autumnus quoque aeque siccus isdem aquilonibus perflatur. 79 Plin Nat 18.339. aquilonem praenuntiat terra siccescens repente. bad caeli regionem unde, frigidus uentus, ueniebat aspectauit, i. e. septentrionem — se aplicó al punto cardinal de donde procedía este viento frío, el norte [HYPERcaeli regioSIMboreasd, septentrio ANTAuster] 70 Cic Verr 2.4.107. est spelunca quaedam conuersa ad aquilonem. 30-22 Vitr 8.2.5. qui a frigidissimis partibus ueniunt procreati, septentrio et aquilo. 5.10.1. locus est quam calidissimus, id est auersus ab septentrione et aquilone. 29-9 Liv 37.27.2. insula obiecta aquiloni. 2-8 Ov Met 2.132. iunctam ... aquilonibus arcton. 79 Plin Nat 2.67. haec erit latitudinum ratio ad austrum descendentium aut ad aquilonem subeuntium. 160 Gell 2.22.16. eurum, austrum, aquilonem, fauonium, a quattuor caeli partibus. 197 Tert Adu Iud 11.3. ianua domus domini quae aspicit ad aquilonem. 330-430 Heges 5.1.35.3. castrum aquiloni obiacens communiuit. 380-420 Chalc 69. uel in austrum uel in aquilonem. 390-406 Vulg Ez 42.13. gazofilacia aquilonis et gazofilacia austri. 32.30. principes aquilonis. Vulg Ier 25.26. cunctis regibus aquilonis. 46.24. populi aquilonis. 417-418 Oros Hist 7.23.5. Aurelianus orientis et aquilonis receptor magna gloria triumphauit. Inscr 1-100 Hd 61152 Salonae in Dalmatia. Finis loci ... ab aquilone in agro pedes XVI. → Varro Ling 5.31. iacet ... Europa ad septemtriones et aquilonem. Schol Bern Ecl 5.324. Ex alto, a Septentrione, ex aquilone quia altus et facit tempestates grauissimas. ergo ad alia septentrionalia aspectauit et cum Hyperboreis coniunctum est — estuvo, por tanto, relacionado con otros aspectos norteños e identificado con el pueblo de los hiperbóreos [DOM Hyperborei] 37-29 Verg Georg 3.196. qualis Hyperboreis aquilo cum densus ab oris incubuit. 44 Mela 3.36. Hyperborei super aquilonem ... sub ipso siderum cardine iacent. 430 Mart Cap 6.664. trans aquilonem Hyperborei, apud quos mundi axis continua rotatione torquetur. → Lact Theb 5.390. Hyperborei enim montes trans aquilonem sunt. ab his caeli acerbitatibus adi. subiectus ad plagam, urbem etc. Aquiloni submissam pertinet — precisamente por las dificultades climatológicas mencionadas, se utiliza el adj. subiectus aplicado a la parte, ciudad, etc. sometida al Aquilón 54-52 Cic Rep 6.21. subiectus aquiloni. 334-337 Firm Math 1.pr.5. quae sit aquiloni pars terrae ... subiecta. ut boreas comprehensus est — fue identificado con boreas 20 Manil 5.70. qua gelidus Boreas aquilonibus instat acutis. 125 Apul Mund 13. βορέας graece, latine aquilo nominatur. 160 Gell 2.22.9. qui ab aestiua et solstitiali orientis meta uenit, Latine «aquilo», βορέας Graece dicitur. 390 Veg Mil 4.38. boreas, id est aquilo. → Lact Theb 2.4. nos Aquilonem, illi borean dicunt. 5.390. βορέας aquilo nuncupatur. Ps Dosith Mon 172a. boreas aquilo. Ps Dosith Leid de uentis. βορέας aquilo. Schol Lucan B 10.289. In Borean rectus dirigis cursum contra aquilonem mediumque Booten. Adnot Lucan Suppl 5.603. Aquilonis, id est boreas. Gloss 3.11.19. βορέας. utque aparctias — y con aparctias 79 Plin Nat 2.119. 300-400 Amp 5. aquilo, idem boreas aparctias septentrione. Gloss 3.245.39. ὁ ἀπἀρκτίας. cum Borea paronomasia etymologicam Borii promunturii similitudinem ad aquilonem effecit — la cercanía con el nombre Bóreas provocó la identificación etimológica de Borion promunturium con el aquilón ut ad caeli regionem borealemque plagam melius pertineret, idonea nomina subs. latus pars plaga ei accomodata sunt — la referencia al punto cardinal y a la zona boreal se hizo más completa con el añadido de sustantivos apropiados, como latus, pars o plaga 390-406 Vulg Ez 38.15. et uenies de loco tuo a lateribus aquilonis. 390-406 Vulg Num 34.9. Hi erunt termini in parte aquilonis. 417-418 Oros Hist 1.2.48. Mare Caspium sub aquilonis plaga ab oceano oritur. c1uentus utilis ad nauigationem considerabatur, nam secundus a septentrione ad meridiem euntibus erat — su utilidad para la navegación era clara, pues era favorable en la ruta norte-sur 35-32 Nep Milt 1.5. cum ille domo nauibus proficiscens uento aquilone uenisset Lemnum. sed eius uis terrifica erat maximas undas suscitans — pero su violencia lo hacía temible, ya que levantaba grandes olas 39-34 Sall Hist 3.64. crebritate fluctuum, ut aquilone solet. 29-19 Verg Aen 1.102. stridens aquilone procella uelum aduersa ferit, fluctusque ad sidera tollit. 4.310. 62-65 Lucan 4.457. huc fractas aquilone rates ... saepe tulit. 160 Gell 2.30.2. fluctus, qui flante aquilone maximi et creberrimi excitantur. 394-404 Claud Carm min 2.3. pacatas remouent aquilonibus undas. multa cum pluuia — acompañado de abundante lluvia 37-29 Verg Georg 2.334. actum caelo magnis aquilonibus imbrem. atris nubibus caelum obscurans — y oscurecimiento del cielo por las nubes 37-29 Verg Georg 1.460. lucidus orbis erit, frustra terrebere nimbis et claro siluas cernes aquilone moueri. 79 Plin Nat 2.127. auster Africae serenus, aquilo nubilus. 160 Gell 2.30.11. obseruatum est austris spirantibus mare fieri glaucum et caeruleum, aquilonibus obscurius atriusque. immo uelorum rudentumque horribili stridore — todo ello acompañado del pavoroso sonido de aparejos y jarcias 9-12 Ov Trist 1.11.19. stridunt aquilone rudentes. c2quare aquilonis flatuum euentus ab agricolis considerandi erant, ut animalia plantaeque ab eius rigoribus defenderentur — por todo ello, los efectos de este viento debían ser tenidos en cuenta en la agricultura, para poner a salvo de sus rigores animales y plantas 60 Colum 9.7.5. semper aedificium sit post apiarium, quod aquilonis excipiat iniuriam stabulisque praebeat teporem. 79 Plin Nat 21.80. Aluaria ... aquilonem euitent. 200-300 Garg Mart Pom 2.4. doleo aliquo supra persicorum arborem posito, quod ab aquilone defendat. uel ut frigore proficerentur, nam ad alimenta conseruanda maxime idoneus uidebatur; qua de causa horrea aliaque rustica aedificia ad septentrionem uersa struebantur — o para beneficiarse del frío que traía; era especialmente adecuado para la conservación de los alimentos, y por ello los graneros y otras instalaciones debían estar orientados hacia el norte 37 Varro Rus 1.59.1. oporothecas qui faciunt, ad aquilonem ut fenestras habeant. 60 Colum 1.6.10. granaria ... modicis fenestellis aquilonibus inspirentur. 79 Plin Nat 17.60. bacae mense Ianuario aquilonis adflatu siccatae leguntur. 14.133. latus cellae uinariae aut certe fenestras obuerti in aquilonem oportere. 15.59. pomaria in loco frigido ac sicco contabulari ... aquilonis quoque adflatu poma deturpante rugis. 280-320 Cet Fav 13.10. Granaria ad septentrionem uel aquilonem spectent, ut aere gelidiori fruges tutius seruentur. hoc ad uites specialiter attinebat, quae ad aquilonem uersae esse debebant — era asunto especialmente importante el de las vides, que debían ser orientadas a él 60 Colum 4.16.3. isque palus sic ponendus est, ut frigorum et aquilonum excipiat uiolentiam uitemque protegat. 79 Plin Nat 17.206. uites aquilonem spectare debent ipsae. 17.23. ceteri ... in aquilonem obuersas uites et arbores poni suasere. 380-430 Pallad 1.6.7. Aquilo uites sibi obiectas fecundat, auster nobilitat. 2.13.6. melius in aquilonem uel fauonium uineta dirigimus. item ad alia excolenda aspectabat — también en la explotación de otros productos debía ser tenido en cuenta 79 Plin Nat 16.59. pix optima ubique ex apricis aquilonis situ. 31.85. flos salis non fit nisi aquilonibus. 31.124. spongeas, quae ab aquilone sint genitae, praeferunt ceteris. item quo priuata aedificia uersi essent ut hiemis rigores uitarent —de igual manera, fue aplicado a la orientación que deben tener los edificios civiles para estar protegidos de las inclemencias climatológicas 96-113 Plin Epist 2.17.17. solis infusi repercussu cryptoporticus auget, quae ut tenet solem sic aquilonem inhibet summouetque. 280-320 Cet Fav 16.9. hypocausteria pro loci magnitudine cum piscinis in septentrione uel aquilone constituantur. d MED aliquotiens aquilo saluti grauis erat — sus efectos eran unas veces perniciosos para la salud 30 Cels 2.1.10. Ex tempestatibus aquilo tussim mouet, fauces exasperat, uentrem adstringit, urinam suprimit. 386 Avien Arat 116. insanis aquilonibus. 386 Avien Orb terr 400. haec subit insanos tergum curuata aquilones. alias utilis, in quo a calidis uentis meridianis differebat — otras beneficiosos, por oposición al viento cálido del sur 79 Plin Nat 2.127. saluberrimus autem omnium aquilo, noxius auster et magis siccus, fortassis quia umidus frigidior est. → Isid Orig 13.11.6. sicut auster pestilentiam gignit, sic aquilo repellit. e CHRIS Christianorum mentibus ad quamcumque caeli regionem per portas tres adiebatur, itaque septentrio tres suas habebat per quas ad tenebrosum et malignum orbem perueniebatur — en el imaginario cristiano fueron creadas tres puertas de entrada a cada punto cardinal, y por tanto el norte, aquilo, tenía las suyas, que eran la entrada a un mundo malévolo, tenebroso y oscuro 200 Vet Lat Apoc 21.13. ab aquilone portae tres. 390-406 Vulg Ez 8.5. ecce ab aquilone portae altaris idolum zeli. 398 Aug Serm 158.63. qui autem mali sunt, tamquam in aquilone, frigidi obscura caligine obtenebrantur. 198.51. quia discessit tamquam a meridie ad aquilonem, factum est eius ingenium tenebrosum. qui ad diabolum aspectabat — identificado con el demonio 398 Aug Serm 198.89. Regnum autem aquilonis regnum diaboli est. 399 Aug In Iob . Potest aquilo diabolum significare. et contra meridiem positus, quae caeli regio eius dei fulgorem splendoremque admonebat — y opuesto al sur, signo cardinal propio del dios y sus relumbres 390-406 Vulg Iob 37.22. ab aquilone aurum uenit et ad Deum formidolosa laudatio. 398 Aug Serm 198.89. anima auersa a Deo tamquam a lumine ueritatis et tamquam a meridie fit in aquilone. 399 Aug In Iob 171. Ab aquilone nubes coloris aurei. fin fine Antiquitatispraecipue usitatum est, simul ac alia uentorum nomina, ut orbis terrarum fines significaret — fue utilizado, en unión de otros nombres de viento, para indicar los ámbitos del mundo 20 Manil 1.574. quinque in partes aquilonis distat ab orbe. 200 Vet Lat Am 8.12. commouebuntur a mari usque ad mare et ab aquilone usque ad orientem circumibunt quaerentes uerbum Domini. 207 Tert Adu Marc 4.13.8. isti ueniunt de longinquo, isti autem ueniunt ab aquilone et mari, alii autem de terra Persarum. 383-387 Vulg Luc 13.29. Et uenient ab oriente et occidente et aquilone et austro et accumbent in regno Dei. 398 Aug Serm 113a.13. quaternario numero totus orbis terrarum, ab oriente et occidente, ab aquilone et meridiano. 125.36. angulos habere constat: orientem, occidentem, meridianum et aquilonem. ghuius uenti quies sortis mutationem in melius significauit, certe a Vergilio — la caída de este viento fue utilizada para indicar el cambio a mejor en la fortuna o la suerte, seguramente a partir de Virgilio 29-19 Verg Aen 1.391. classem ... relatam nuntio et in tutum uersis aquilonibus actam. 417 Rut Nam 1.429. Currere curamus uelis aquilone reuerso. → Porph Hor in Epist 2.2.201. Tumidis uelis aquilone secundo. Id est: nimia felicitate. non tamen aduersis. Serv Aen 1.391. Versis aquilonibus speciem pro genere posuit, hoc est mutatis uentis. Aquilo. (→Borease) pernotum fuit cum Aquilo, qualis Graecus Boreas, Orithyiam raptauit inque Thraciam, ubi ipse regnabat, secum portauit; ex ea Zeten genuit Calaimque, cui pennae ex pedibus ortae sunt; item Chionen Cleopatramque Danai filiam habuit; nam assimilationem quandam aues rapaces cum uentis ostenderunt raptandi pollentibus-Dant, quales Ganymedes aquila, ipse Aquilo et alii — fue famoso el episodio mitológico en el que Aquilón, a imitación del griego Bóreas, raptó a Oritía y la llevó consigo a Tracia, donde reinaba; con ella que engendró a Zetes, Calais (a quienes nacieron alas en los pies), Quíone y Cleopatra; efectivamente, existió una identificación entre las aves de presa y los vientos, capaces de raptar-Dant, como el águila a Ganímenes, el propio Aquilón a Latona, etc. [HYPERdeus uentiSIMBoreas] 30-15 Prop 3.7.13. infelix Aquilo, raptae timor Orithyiae, quae spolia ex illo tanta fuere tibi? 63-65 Sen Med 634. Strauit Alcides Aquilone natos. 180 Hyg Fab 157.4. Eumolpus ex Chiona Aquilonis filia. 14.32. tutarchi autem fuerunt Zetes et Calais Aquilonis filii, qui pennas et in capite et in pedibus habuerunt. 9.3. Zetes et Calais, Aquilonis uenti et Orithyiae filii, qui pennas in capite et in pedibus habuisse dicuntur. → Lact Theb 5.432. Aquilonia pignora fratres Zethum et Calain dicit, Ismarii Aquilonis filios. Serv Georg 4.462. Orithyia ... ab Aquilone in Thraciam rapta, Zetum et Calain filios edidit. Serv Aen 3.209. Cleopatram, Aquilonis et Orithyiae filiam. (→Harpyia) Zetes et Calais Fineum ab Harphyiis defenderunt —Zetes y Calais libraron a Fineo de las arpías 2-8 Ov Met 7.3. iuuenes ... Aquilone creati uirgineas uolucres miseri senis Phinei ore fugarant. 80 Val Fl 4.432. spes una seni Phineo, quod pellere saeuam quondam fata luem dederant Aquilone creatis. et Ioui obtemperauit ut Latonam Dianae Apollinisque grauidam in insulam Ortygiam, quae postea Delos futura esset, imperanti — también obedeció a Júpiter para llevar a Latona, encinta de Diana y Apolo, a la isla de Ortygia, que luego sería Delos 180 Hyg Fab 53.2. Latona ab Aquilone uento delata est iussu Iouis. f. Mutatio Aquilonis. Samnii equorum mutatio — Posta Aquilón, estación de cambio de caballos en la región del Samnio, cerca de San Vito di Faeto, en las inmediaciones del arroyo Celone (<Aquilonem) [hyper nomen mutatiod hol regiob Samnium] 333 Itin Burdig 610.7.