[LLHL] BALB-

     Stirps Lexica.  FORMA haesitat inter b et u. constructio uerbi ad reduplicationem spectatAndré Mots.   ETYM PIt. *balbo-; PIe. bl-bl- fabricatio onomatopoeietica haesitantem in dicendo simulans. [FREQ 341indicia 20/d.c.m. 180-103 Lucil] uocabulum scriptis litterariis omne genus praeter dramatica aptum, omnibus usibus, praecipue quotidianis, prosa saepius quam uersu; et technicis ad uaria pertinentibus sine sensu proprio inuenitur; inde ab initiis apparet usque ad Antiquitatis finem, saepius saec. I aec. 

Variatio		indicia	p/d.c.m. subc.
operum	argumentalis	71	9,9
	exponens	34	11
	lyrica	2	7
	narratiua	225	41
	satirica	8	47
diachronica	III-II aec.	1	2,5
	I aec.	179	64
	I-II ec.	49	13
	III-V ec.	112	12
diaphasica	docta	20	9,6
	media	293	21
	quotidiana	28	49
diastratica	litteraria	306	22
	technica	35	13
modus	prosa	326	22
	uersu	15	7,7

     Stirps uerborum
    balb- > balbus1 > balbe, balbescere, balbutus (> balbutire, Balbutius), Balbus2 (> Balbina, Balbinus [> Balbinius > Balbinianus1, Balbinianus2], Balbia, Balbius, Balbio [> Balbilius > Balbilla, Balbillus > Balbillia, Balbillius > Balbilliana, Balbillianus]) 

     Paradigma semanticum  
     respectat ad uocabula blatio et bambalo, quae hominem molestum sermone grauem significant; item blaesus; concurrit interdum uerbis loqui, lingua, littera — relacionado semánticamente con blatio y bambalo, que identificaban a la persona pesada y aburrida (cf. blablablá), e igualmente con blaesus y balbutus; se relaciona, aunque en pequeña medida, con loqui, lingua, littera.