[RSL] uerb. intr. ETYMbellum. DLATbellator; bellax; antebellare, debellare, rebellare. [FREQ media 300indicia23/d.c.m. 220-130 Pacuv] uocabulum scriptis litterariis omne genus praecipue narratiuis aptum; usibus maxime mediis, item doctis optime exsistit, paulisper quotidianis; pro rata parte magis uersu quam prosa; uocabulum scilicet plane Romanum omnibus cognitum et usitatum.
Variatio
indicia
p/d.c.m. subc.
operum
argumentalis
38
8,1
dramatica
1
2,3
exponens
19
7,5
lyrica
5
23
narratiua
235
46
satirica
2
11
diachronica
I aec.
68
25
I-II ec.
90
24
III-V ec.
142
23
diaphasica
docta
86
41
media
211
19
quotidiana
3
17
diastratica
litteraria
287
27
technica
13
5,4
modus
prosa
232
20
uersu
68
38
¶dat., cum + abl.uocabulum ratum sensum per omne tempus praebens, quod commune cum etymo suo est, i. e. bellum facere — el significado se mantiene inalterable a lo largo de su historia, y muy de acuerdo con su étimo, luchar o guerrear con, contra [HYPER pugnare SIMbelligerare] 220-130 Pacuv Trag 168. Quod ego in acie celebra obiectans uitam bellando aptus sum. 45-44 Cic Cato 5. Quid est enim aliud Gigantum modo bellare cum dis nisi naturae repugnare? 105-110 Tac Hist 1.1. postquam bellatum apud Actium. 404 Sul Sev Chron 1.45.5. aduersum Syros iunctis uiribus bellatum. → Gloss 4.26.12. bellantes dimicantes. 4.585.38. expugnantes.
Linguae Latinae Historicum Lexicon 