Saltar al contenido

Linguae Latinae Historicum Lexicon


[LLHL] belliger, era, erum 1

[RSL] 
adi. ETYM belligerare. DLAT belligerosus, Belliger2. [FREQ humilis 55indicia 4/d.c.m. 1 Ov] uocabulum scriptis litterariis omne genus praecipue narrando (carmini heroico) certe aptum, praesertim uersu usibusque doctis.
Variatioindiciap/d.c.m. subc.
operumargumentalis30,6
dramatica49
exponens31,1
lyrica15
narratiua429
satirica210
diachronicaI aec. 10,4
I-II ec.4913
III-V ec.50,7
diaphasicadocta4923
media40,37
quotidiana24,6
diastraticalitteraria555,1
modusprosa10,09
uersu5430
   ¶ qui bellum amat uel facit — belicoso o guerrero [REL →bellicosus] 1 Ov Ars 2.672. fera belligeras addite in arma manus. 8-12 Ov Trist 3.11.13. ego belligeris a gentibus undique saeptus terreor. 84-85 Mart Epigr 5.24.11. Hermes belligera superbus hasta. 393-404 Claud Sext Con 621. Haec et belligeros exercuit area lusus, armatos haec saepe choros. → Gloss 2.411.52. belliger πολεμικός. 4.488.19. bellator, uir fortis. 4.591.32. pugnator, duellio uel qui bellum gerit, uir fortissimus. 

Ad portam Latinam ...