[RSL]
subs. m. ETYM occare Paul Fest 181. Occare et occator ab occaedendo dictum, quod grandes terrae caedat globos. DLAT occatorius, Occator. [FREQ minima 2indicia 0,12/d.c.m.]
¶ is qui occat uel occa utitur — el que rastrilla o rastrillador [HYPER agricola SIM occillator] 254-184 Plaut Capt 662. Non occatorem dicere audebas prius? nam semper occant prius quam sariunt rustici. 60 Colum 2.12.1. tritici modii quattuor uel quinque bubulcorum operas occupant quattuor, occatoris unam. → Gloss 5.228.28. Occatorem, Insitorem ... hos homines agricolae pagani deos habuerunt.
Occator. deus agricolarum quidam, qui occandi actionem curaret — el dios agrícola Ocátor, que cuidaría de la labor de desterronar [HYPER NOMEN deus agri] → Serv Georg 1.21. nomina numinibus ex officiis constat inposita, uerbi causa ut ab occatione deus Occator dicatur ... Fabius Pictor hos deos enumerat ... Occatorem.