[RSL]
adi. ETYM increpare. DLAT increpatiue, increpatiuum. [FREQ minima 1indicium 0,06/d.c.m.]
¶ inflate uel acriter dictus; item ut 'qui obiurgat uel increpat' fortasse intellegendum est, quod in increpatiuum comprehendere licet - enfático; quizás fuera utilizado también como 'reprochador', uso presente en increpatiuum [SIM obiurgatiuus] 418 Pelag In I Cor 4.8. hoc increpatiuo modo legendum uel pronuntiandum est.